Sons creativos 2011
May 19th, 2011Días 20 y 21 de Mayo
Lugo
Partcipación en la mesa redonda sobre Paisaje Sonoro con Jose Luis Carles y Cristina Palmese dentro de la tercera edición de Sons Creativos titulada Música e cidade.
Días 20 y 21 de Mayo
Lugo
Partcipación en la mesa redonda sobre Paisaje Sonoro con Jose Luis Carles y Cristina Palmese dentro de la tercera edición de Sons Creativos titulada Música e cidade.
CGAC (Centro Galego de Arte Contemporánea) del 22/09/2010 al 16/02/2011
Seminario en torno al arte sonoro, sus orígenes, contextos, implicaciones y manifestaciones (instalación sonora, interacciones sonoras, fonografía, música expandida, performance, ruidos, sonidos imaginados …) inmpartido dentro del programa Aproximación á creación VI. Últimas tendencias na arte contemporánea (1980-2010).
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Escuela Técnica Superior de Arquitectura de Coruña
Días 17 y 18 de abril
“Comprender a cidade contemporánea implica unha percepción da espacialidade que supera o alcance da mirada. A experiencia acústica, a olfativa ou a háptica revélanse como un novo modo de interacción coa contorna urbana cada vez máis decisivo na súa configuración. Xérase deste xeito unha complexidade que favorece a expansión cara a un urbanismo múltiple só asumible desde a interdisciplinariedade partindo do estudo do feito sonoro e abordando a “construcción sensible do espazo público”. A capacidade material da arquitectura para producir estes espazos complétase coa intanxibilidade do son para que deveñan en lugares cunha identidade determinada, en ocasións de forma decisiva. O son non só enche o espazo arquitectónico se nón que o dota dunha dinámica temporal/ambiental e a cidade deixa de estar delimitada só por vías, interseccións, edificios e tránsitos para completarse coa presenza sonora. Según Michel de Certeau a cidade cotiá é un texto escrito por aqueles que a recorren nos seus itinerarios habituais “facendo uso dun espazo que non pode ser visto”. Fuxindo do modelo de cidade-panorama, panóptica e xeométrica surde entón a necesidade de elaborar novas cartografías sensibles que cuestionen o concepto de cidade como espacio unívoco”
